Γιάννης Μώραλης: Η κρίση στην Αυτοδιοίκηση απειλεί το κράτος Δικαίου
«Νομίζω ότι το σύνθημα του επόμενου συνεδρίου το 2026, και εφόσον συνεχιστεί αυτή η πολιτική επιλογή της σταδιακής συρρίκνωσης και απαξίωσης της Αυτοδιοίκησης θα είναι "Τέλος η Αυτοδιοίκηση"», τονίζει, μεταξύ άλλων, στο άρθρο του ο Δήμαρχος Πειραιά
Το σύνθημα που είχε επιλέξει το Δ.Σ. της Κ.Ε.Δ.Ε. για το ετήσιο συνέδριό μας στην Αλεξανδρούπολη ήταν «Επιτέλους Αυτοδιοίκηση». Ήταν μεν εύστοχο ως αίτημα, αλλά δυστυχώς, ούτε όσα είχαν προηγηθεί, στις επαφές του Προεδρείου της Κ.Ε.Δ.Ε. με τα κυβερνητικά στελέχη, ούτε όσα ακούστηκαν κατά τη διάρκεια του συνεδρίου και αφορούν τα τεράστια συσσωρευμένα πλέον προβλήματα της Αυτοδιοίκησης, με κάνουν να αισιοδοξώ ότι το σύνθημα αυτό θα γίνει πράξη προς όφελος των πολιτών.
Αντιθέτως, νομίζω ότι το σύνθημα του επόμενου συνεδρίου το 2026, και εφόσον συνεχιστεί αυτή η πολιτική επιλογή της σταδιακής συρρίκνωσης και απαξίωσης της Αυτοδιοίκησης θα είναι «Τέλος η Αυτοδιοίκηση».
Όσο φαίνεται να μην υπάρχει όχι κατανόηση – καθώς αυτά που υποστηρίζει η Αυτοδιοίκηση είναι τόσο προφανή και λογικά – αλλά εμπιστοσύνη μεταξύ της Κυβέρνησης και της Αυτοδιοίκησης Α’ βαθμού, τότε το μέλλον για την καθημερινότητα των πολιτών φαντάζει απαισιόδοξο.
Όσο προσπαθεί σχεδόν μόνος του ο Υπουργός Εσωτερικών κυρίως με πυροσβεστικές αποφάσεις ή παρεμβάσεις για μην σταματήσει ο σφυγμός της αυτοδιοίκησης, τότε η κατάσταση δύσκολα θα αλλάξει. Όσο και αν κάποιες λίγες μεμονωμένες στοχευμένες αποφάσεις βελτιώνουν κάποιες παραμέτρους αυτό προφανώς δεν είναι αρκετό.
Βρεφονηπιακοί σταθμοί, σχολικά κτίρια, ΚΑΠΗ, καθαριότητα, πολιτική προστασία, πρωτοβάθμια υγεία, πράσινο, δρόμοι, πεζοδρόμια, ηλεκτροφωτισμός, ζώα συντροφιάς, παιδικές χαρές, αθλητικές εγκαταστάσεις, πολιτιστικές δομές, παραλίες, κοινωνική φροντίδα των ευάλωτων ομάδων, αντιπλημμυρικά θέματα είναι μερικοί μόνο από τους τομείς της καθημερινότητας, τους οποίους έχει στην ευθύνη της η Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Υποστηρίζουμε και δυστυχώς δεν γίνεται αποδεκτό ότι όσο συνεχίζεται η αντιμετώπιση της Αυτοδιοίκησης με την οικονομική ασφυξία των περιόδων του μνημονίου-παρά το αφήγημα της Κυβέρνησης για την θετική πορεία των οικονομικών και τα υπερπλεονάσματα το οποίο εγώ ως καλόπιστος συνομιλητής υιοθετώ – όλοι οι παραπάνω τομείς αλλά και υπηρεσίες είναι βέβαιο ότι θα υποβαθμίζονται όλο και περισσότερο και τα πράγματα θα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο.
Όσον αφορά στις διεκδικήσεις των Δήμων και ίσως του εύλογου ερωτήματος για το αν αυτές είναι λογικές ή ανεδαφικές, αντιπαραθέτω το επιχείρημα, οτι αυτό που δεν είναι σίγουρα λογικό είναι ότι 332 δήμαρχοι, το σύνολο δηλαδή, από ολόκληρη την χώρα, όλων των πολιτικών αποχρώσεων και μάλιστα με την συντριπτική πλειοψηφία να προέρχεται, με χρίσμα ή στήριξη από την ΝΔ, να αποφάσισαν ξαφνικά να αντιπολιτευτούν την Κυβέρνηση υιοθετώντας μάλιστα, την ίδια ή με ελάχιστες διαφοροποιήσεις επιχειρηματολογία και παρουσιάζοντας κοινά προβλήματα.
Οι Δήμοι όλης της χώρας είμαστε «στο κόκκινο» όσον αφορά στα λειτουργικά μας έξοδα, μην μπορώντας να κλείσουμε προϋπολογισμούς.
Παράλληλα αφαιρούνται αρμοδιότητες και πόροι και από την άλλη προστίθενται νέες αρμοδιότητες χωρίς πόρους!
Είναι βέβαια θετικό ότι υπάρχουν αρκετές χρηματοδοτικές πηγές από ότι στο παρελθόν, αυτές όμως αφορούν στοχευμένες παρεμβάσεις, όπως είναι οι αναπλάσεις, η ψηφιακή μετάβαση, ο Πολιτισμός, ο Τουρισμός και ο Αθλητισμός αλλά αυτές δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να λύσουν το τεράστιο πρόβλημα του λειτουργικού μας κόστους.
Παράλληλα με το οικονομικό πρόβλημα υπάρχει και το μεγάλο έλλειμμα μόνιμου προσωπικού σε κρίσιμες ειδικότητες για τη λειτουργία των δήμων.
Οι προσλήψεις στους κρίσιμους αυτούς τομείς είναι, είτε ανύπαρκτες, είτε εγκρίνονται μετά από εξοργιστική καθυστέρηση π.χ. στην Δημοτική Αστυνομία που αναμένουμε τρία χρόνια, καθώς η εξαγγελία έγινε στο αντίστοιχο συνέδριο του 2022 στη Θεσσαλονίκη.
Δυστυχώς λόγω των παραπάνω, αλλά και των γνωστών διαχρονικών παθογενειών της δημόσιας διοίκησης, οι οποίες είναι αλήθεια ότι έστω και λίγο έχουν βελτιωθεί, η μόνη ορατή προοπτική-αφού η Κυβέρνηση ομολογώ με απόλυτη ειλικρίνεια και συνέπεια απαντά «όχι» στις περισσότερες των διεκδικήσεων μας- είναι είτε οι τομείς που προανέφερα και αφορούν την ζωή των πολιτών σταδιακά να καταρρεύσουν ή για να συνεχίσουν να λειτουργούν έστω και χωρις την ποιότητα που θα θέλαμε, θα απαιτηθεί η οικονομική επιβάρυνση των ίδιων των δημοτών.
Μια τέτοια εξέλιξη όμως πλήττει το κρατος δικαίου, την ανάπτυξη και την κοινωνική συνοχή την ίδια στιγμή που με μια διαφορετική πολιτική το κέρδος θα ήταν για όλους και κυρίως για τους πολίτες καθημερινό.
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Παραπολιτικά».