Τον θεσμικό και αναπτυξιακό χαρακτήρα της ορθής διαχείρισης των υδάτων ανέδειξε ο Περιφερειάρχης Πελοποννήσου, κατά την τοποθέτησή του στο Hellenic Water Forum 2025, επισημαίνοντας την ανάγκη θέσπισης Εθνικού Master Plan

Επίσης, ο Δημήτρης Πτωχός επεσήμανε ότι πλέον η  διαχείριση του νερού αποτελεί μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις για τις ελληνικές περιφέρειες και έναν παράγοντα που επηρεάζει άμεσα το μέλλον της αγροτικής παραγωγής, της οικονομίας και της κοινωνικής συνοχής.

Κατά την τοποθέτησή του για το θέμα της διαχείρισης των υδάτων που αποκτά μεγαλύτερη σημασία λόγω και της απειλής του κινδύνου της λειψυδρίας, τόνισε ότι συχνά, στη δημόσια συζήτηση, χάνεται η ουσία των παρεμβάσεων που δεν είναι το ίδιο το έργο, αλλά το αποτέλεσμα που έχει για τον πολίτη και τον παραγωγό.

Κάνοντας λόγο για τα «του οίκου του», ο Δ. Πτωχός  σημείωσε ότι η Περιφέρεια Πελοποννήσου προχώρησε τα τελευταία δύο χρόνια σε μια συστηματική προσπάθεια επανεκκίνησης όλων των μεγάλων αρδευτικών έργων και φραγμάτων όπως το Φιλιατρινό, το Μιναγιώτικο, ο Ασωπός ή η Λίμνη Τάκα που είχαν μείνει αδρανή για δεκαετίες.

Όπως είπε: «Τα ενεργοποιήσαμε, σε συνεργασία με τα αρμόδια Υπουργεία και τους αρμόδιους φορείς και τώρα εισέρχονται στη φάση υλοποίησης, με νέα δεδομένα και νέες ανάγκες».

Παράλληλα, η Περιφέρεια εκκίνησε νέο κύκλο μελετών για δευτερεύοντα δίκτυα και συμπληρωματικές υποδομές, δίνοντας προτεραιότητα σε περιοχές όπου υπάρχει πραγματική παραγωγική δυναμική.

Ένα ζήτημα το οποίο απασχολεί διαχρονικά τις τοπικές κοινωνίες είναι και η ανάγκη για δίκαιη πρόσβαση στο νερό, για το οποίο ο περιφερειάρχης μίλησε για διαφορετικές τιμολογήσεις μεταξύ περιφερειακών ενοτήτων τονίζοντας: «Δεν είναι δυνατόν στη Μεσσηνία το νερό να τιμολογείται με το στρέμμα και στην Αργολίδα με το κυβικό. Δημιουργεί παραγωγούς δύο ταχυτήτων».

Σύμφωνα με τον Δ. Πτωχό, εξίσου απαραίτητη με τα έργα είναι και η εκπαίδευση παραγωγών και η ενίσχυση της τεχνολογίας στην άρδευση.

Σε αυτήν την κατεύθυνση, η Περιφέρεια συνεργάζεται με τον ΕΛΓΟ-Δήμητρα και άλλους φορείς για την εκπαίδευση των παραγωγών σε σύγχρονα εργαλεία: τεχνολογίες άρδευσης, λογισμικά, γεωργία ακριβείας, αισθητήρες και νέες πρακτικές.

Ωστόσο, παρατήρησε ότι ακόμη και στα σχέδια βελτίωσης «η τεχνολογία δεν αποτελεί προτεραιότητα», κάτι που υπογράμμισε ως ένδειξη ότι χρειάζεται αλλαγή νοοτροπίας σε όλα τα επίπεδα.

Όσον αφορά στην αντιμετώπιση του κινδύνου μη επάρκειας των υδάτινων πόρων, ο Δ. Πτωχός επανέλαβε την πρότασή του λέγοντας:

«Σήμερα πάνω από δέκα φορείς έχουν συναρμοδιότητες στη διαχείριση του νερού. Αυτό σημαίνει διάχυση ευθύνης, έλλειψη συντονισμού και αναποτελεσματικότητα. Χρειαζόμαστε έναν ενιαίο, καθαρά δημόσιο φορέα, ώστε να υπάρχει ενιαίος σχεδιασμός, αδειοδότηση, λειτουργία και συντήρηση».

Ακόμη, αναφέρθηκε και στις ανάγκες ύδρευσης, τονίζοντας ότι η Πελοπόννησος αντιμετωπίζει προβλήματα ποιότητας νερού, όχι μόνο ποσότητας. Υπό αυτό το πρίσμα, υλοποιούνται ή δρομολογούνται μονάδες αφαλάτωσης και επεξεργασίας σε συνεργασία με το Υπουργείο Περιβάλλοντος.

Στο ίδιο πλαίσιο, ο Δ. Πτωχός στάθηκε και στην ανάγκη θεσμικών παρεμβάσεων, όπως η απλοποίηση αδειοδοτήσεων, η επιτάχυνση απαλλοτριώσεων, η ενίσχυση των ΠΕΠ με υδρευτικές προτεραιότητες, η σύνδεση με χωροταξικό σχεδιασμό.

Υπενθύμισε μάλιστα ότι μέχρι πρόσφατα η Περιφέρεια Πελοποννήσου δεν είχε καν Περιφερειακό Χωροταξικό Σχέδιο.

Ολοκληρώνοντας, μίλησε για την ανάγκη εθνικού Master Plan υδάτων που θα υπερβεί τον σημερινό κατακερματισμό, επισημαίνοντας: «Μικρά φράγματα, ταμιευτήρες, έργα εμπλουτισμού υδροφόρου ορίζοντα – αυτά είναι εργαλεία που πρέπει να ενταχθούν στο κεντρικό σχέδιο».