Στο ρόλο των φορέων τοπικής Αυτοδιοίκησης στην αντιμετώπιση των δασικών πυρκαγιών αναφέρθηκε ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ, ο οποίος μιλώντας στην κρατική τηλεόραση έκανε λόγο για σαφή όρια των αρμοδιοτήτων των δήμων.

Συγκεκριμένα, ο Λάζαρος Κυρίζογλου, με αφορμή τις καταστροφικές πυρκαγιές και τη συζήτηση που επανέρχεται κάθε καλοκαίρι για τις ευθύνες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αποσαφήνισε τις αρμοδιότητες και τα όρια παρέμβασης των Δήμων στην πρόληψη και την αντιμετώπιση των δασικών πυρκαγιών.

ο Λ. Κυρίζογλου υπογράμμισε ότι οι Δήμοι έχουν συγκεκριμένες αρμοδιότητες εντός των οικισμών και των περιοχών ευθύνης τους, ενώ στις δασικές εκτάσεις την κύρια ευθύνη έχουν οι αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες.

«Οι φωτιές ανάβουν εκτός περιοχής ευθύνης των Δήμων και απειλούν κατοικημένες περιοχές», ανέφερε χαρακτηριστικά, σημειώνοντας ότι οι Δήμοι είναι υπεύθυνοι για τις εντός σχεδίου περιοχές και για τον καθαρισμό των εκτάσεων που τους ανήκουν.

Επίσης, ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ ξεκαθάρισε ότι οι δημοτικοί υπάλληλοι δεν είναι εκπαιδευμένοι πυροσβέστες ή δασοπυροσβέστες και, ως εκ τούτου, οι Δήμοι δεν μπορούν να αναλάβουν το έργο της κατάσβεσης μιας δασικής πυρκαγιάς.

Όπως τόνισε, πως ο ρόλος των Δήμων είναι επικουρικός, καθώς μπορούν να συνδράμουν τις δυνάμεις της Πυροσβεστικής με υδροφόρες, κρουνούς, χωματουργικά και άλλα μηχανήματα, όπου απαιτείται άμεσος ανεφοδιασμός ή διάνοιξη δρόμων και αντιπυρικών ζωνών.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στο ζήτημα των ακαθάριστων οικοπέδων, επισημαίνοντας ότι την πρωταρχική ευθύνη για τον καθαρισμό τους έχουν οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες.

Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, ο Δήμος τους ειδοποιεί και, εφόσον δεν προχωρήσουν στον καθαρισμό, μπορεί να παρέμβει ο ίδιος, καταλογίζοντας στη συνέχεια τη σχετική δαπάνη και επιβάλλοντας τα προβλεπόμενα πρόστιμα.

Πάντως, όπως επισήμανε, δεν διαθέτουν όλοι οι Δήμοι τις ίδιες οικονομικές και επιχειρησιακές δυνατότητες, ιδίως όταν πρόκειται για Δήμους με μεγάλη γεωγραφική έκταση ή εκτεταμένους οικισμούς που γειτνιάζουν με δασικές περιοχές.

Αναφερόμενος στο ευρύτερο μοντέλο δασοπροστασίας και δασοπυρόσβεσης, υπογράμμισε ότι τα αποτελέσματα των τελευταίων δεκαετιών επιβάλλουν επανεξέταση του τρόπου οργάνωσης και λειτουργίας του συστήματος. Όπως σημείωσε, τα δάση χρειάζονται συστηματική επιτήρηση και πρόληψη, και όχι μόνο επέμβαση όταν η πυρκαγιά έχει ήδη εκδηλωθεί.