Η συζήτηση με τον δήμαρχο Παιανίας και πρόεδρο του Συνδέσμου Προστασίας και Ανάπτυξης Υμηττού (ΣΠΑΥ), Ισίδωρο Μάδη, άνοιξε από τον άξονα πως τον Ιανουάριο του 2026 η Άνω Γλυφάδα βρέθηκε στο επίκεντρο ενός πρωτόγνωρου πλημμυρικού φαινομένου, που άφησε πίσω του εκτεταμένες καταστροφές και –το πιο βαρύ– τον θάνατο μίας γυναίκας. Η καταιγίδα έφερε ξανά στο προσκήνιο ένα δύσκολο ερώτημα που επιστρέφει κάθε φορά μετά από μεγάλες φυσικές καταστροφές: πόσο έτοιμη είναι η Αττική όταν τα ακραία φαινόμενα χτυπούν με ένταση που ξεπερνά τα δεδομένα του παρελθόντος; Και κυρίως, τι σημαίνει αυτό για τα όρια ανάμεσα στο βουνό και στην πόλη, εκεί όπου ο Υμηττός λειτουργεί ταυτόχρονα ως φυσικός πνεύμονας, πεδίο αναψυχής, αλλά και αποδέκτης πιέσεων δεκαετιών.

Από τη μία, οι πλημμύρες και τα φερτά υλικά, οι ζώνες κινδύνου και οι υποδομές που δοκιμάζονται. Από την άλλη, ο ίδιος ο Υμηττός: τα σκουπίδια, οι παράνομες αποθέσεις μπάζων, τα ελαστικά, οι «παθογένειες», που μένουν στο πεδίο για χρόνια και, όταν έρθει η μεγάλη νεροποντή, μετατρέπονται σε επιπλέον καύσιμο της καταστροφής. Μπορεί η Γλυφάδα να μην είναι μέλος του ΣΠΑΥ, ωστόσο ο Υμηττός ως ορεινός όγκος είναι… ενιαίος και στο φόντο όλων αυτών, η κλιματική αλλαγή –όπως τη βιώνουμε πλέον στην καθημερινότητα– επιβάλλει αναθεώρηση σχεδιασμού, νέες προτεραιότητες, μεγαλύτερη ταχύτητα αποφάσεων και ένα μοντέλο συνεργασίας που να μην σταματά στις αρμοδιότητες.

Διαβάστε περισσότερα parapolitika.gr