Το δυστύχηµα των Τεµπών ενεργοποίησε τη διαχρονική δυσπιστία των πολιτών προς το κράτος, εξέθρεψε την αµφισβήτηση προς τους θεσµούς και γιγάντωσε το έλλειµµα εµπιστοσύνης απέναντι σε οτιδήποτε συγκροτεί τη συστηµικότητα. Την ίδια στιγµή, βέβαια, υπάρχει η αντίληψη για το 73,5% του δείγµατος ότι τα κόµµατα της αντιπολίτευσης επιχειρούν να εκµεταλλευτούν πολιτικά την υπόθεση, αλλά η συγκεκριµένη διαπίστωση µπορεί να είναι ηθικά επιλήψιµη, είναι όµως και η αναµενόµενη αντίδραση στο πλαίσιο του κοµµατικού ανταγωνισµού και του ρόλου της αντιπολίτευσης.

Ενθάρρυνε σε µεγάλο βαθµό τη γέννηση µιας νέας διαιρετικής τοµής στην ελληνική κοινωνία, µεταξύ συστηµικών και αντισυστηµικών, στα πρότυπα της διχαστικής λογικής που είχε επικρατήσει κατά την προηγούµενη δεκαετία, ανάµεσα στο µνηµόνιο – αντιµνηµόνιο. Σε αυτό το τοξικό περιβάλλον αναδύεται ο νέος ιδιότυπος διχασµός και συγκροτείται το καινούργιο µέτωπο της αντισυστηµικότητας, που διακρίνεται από συγκεκριµένα πολιτικά, ιδεολογικά και δηµογραφικά χαρακτηριστικά.

Δημοσκόπηση GPO για τα Παραπολιτικά: Πόλωση, τοξικότητα και αντισυστημικότητα - Τα ιδεολογικά, πολιτικά και δημογραφικά χαρακτηριστικά των δύο ομάδων

Κατ’ αρχάς, ως έννοια ο αντισυστηµισµός έχει θετική χροιά για το 39,8% της κοινωνίας, σε αντίθεση µε το 51%, που τον συνδέει µε αρνητικούς συνειρµούς.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει η ανάλυση των παραπάνω απαντήσεων, όπου οι ηλικίες έως 39 ετών µε 58,9%, όσοι τοποθετούνται στην Αριστερά σε ποσοστό 60,4%, ψηφίζουν ΚΚΕ, Πλεύση Ελευθερίας, αλλά και Ελληνική Λύση είναι πιο θετικοί στο περιεχόµενο του αντισυστηµισµού, ενώ στον αντίποδα αρνητική άποψη για το φαινόµενο διατυπώνουν οι άνω των 65 ετών, οι κεντροδεξιοί, οι ψηφοφόροι της Ν.∆., της Φωνής Λογικής και της «Νίκης». Η έννοια του αντισυστηµισµού συνιστά νεολογισµό, που σχετικά πρόσφατα έχει καταχωριστεί στο πολιτικό µας λεξιλόγιο.

Διαβάστε περισσότερα στο parapolitika.gr.