Σε «επίπεδο συναγερμού» η βία κατά των γυναικών αλλά γιατί δεν τον ακούμε; – Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη Βίας κατά των Γυναικών

To 1991, η 25η Νοεμβρίου καθιερώνεται ως Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών και σήμερα, ίσως περισσότερο από ποτέ, υπάρχει η ανάγκη ο πλανήτης να ευαισθητοποιηθεί επί του θέματος.

Σοκαριστικά είναι τα στοιχεία που δημοσιοποιεί ο ΟΗΕ σχετικά με τις γυναικοκτονίες, καθώς τουλάχιστον 85.000 γυναίκες και νεαρά κορίτσια δολοφονήθηκαν από πρόθεση σε παγκόσμια κλίμακα το 2023, στην πλειονότητά τους από τους συντρόφους τους, συγγενείς τους ή οικεία τους πρόσωπα.

Και είναι γυναικοκτονίες, όχι δολοφονίες, γιατί αυτές οι γυναίκες πέθαναν επειδή ήταν γυναίκες. Επειδή κάποιος «ανώτατος Θεός» αποφάσισε ότι σε καμία από αυτές δεν άξιζε να ζήσει επειδή χώρισε τον άνδρα της, επειδή φόρεσε αυτό που ήθελε, επειδή ύψωσε την φωνή της, επειδή ήταν απλά γυναίκες…

Ο ΟΗΕ κάνει λόγο για «επίπεδο που προκαλεί συναγερμό» όσον αφορά τους φόνους αυτούς που τονίζει πως θα μπορούσαν να είχαν «αποφευχθεί».

Όμως, πρόκειται για έναν συναγερμό που χτυπά σιωπηλά…

Αν η φωνή μας, όπως λένε, είναι «η κυριαρχία μας» ή «η δύναμή μας», τότε γιατί είμαστε οι μόνες που την ακούμε;

Αν το να μιλήσεις είναι η αρχή μιας ελεύθερης ζωής -που παρόλο είναι δικαίωμα κάθε ανθρώπου από την μέρα που γεννιέται, δεν είναι αυτονόητη για όλους-, τότε γιατί τόσες γυναίκες, που είχαν καταγγείλει τους πρώην ή νυν συντρόφους τους, πέθαναν;

Αν η πατριαρχία, δεν υπάρχει γιατί υπάρχουν κορίτσια που στο σπίτι τους έχουν λιγότερα δικαιώματα από τον αδερφό τους;

Αν είσαι γυναίκα, γιατί επιστρέφεις σπίτι μονίμως φοβισμένη;

Μια γυναίκα δολοφονείται κάθε 10 λεπτά από τον σύντροφό της ή συγγενή της σε διεθνή κλίμακα – «Το σπίτι παραμένει ο πιο επικίνδυνος τόπος»

«Το σπίτι παραμένει ο πιο επικίνδυνος τόπος» για τις γυναίκες, καθώς το 60% όσων μετατράπηκαν σε θύματα δολοφονήθηκαν από «τον σύντροφό τους ή άλλα μέλη της οικογένειάς τους», τονίζουν σε έκθεσή τους το Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών για τον Έλεγχο των Ναρκωτικών και την Πρόληψη του Εγκλήματος (ONUDC στα γαλλικά, UNODC στα αγγλικά) και η υπηρεσία ΟΗΕ Γυναίκες.

Με άλλα λόγια, διαπράττονται 140 δολοφονίες γυναικών ή κοριτσιών κάθε μέρα, ή μια κάθε 10 λεπτά.

Το φαινόμενο «ξεπερνά τα σύνορα, πλήττει όλες τις κοινωνικές κατηγορίες και τις ηλικιακές ομάδες», με την Καραϊβική, της κεντρική Αμερική και την Αφρική να είναι οι περιφέρειες που πλήττονται περισσότερο σε παγκόσμια κλίμακα, μπροστά από την Ασία.

Στην αμερικανική ήπειρο και στην Ευρώπη, οι γυναικοκτονίες διαπράττονται στην πλειονότητά τους από τον σύντροφο. Στον υπόλοιπο κόσμο, οι δράστες είναι συχνά συγγενείς πρώτου βαθμού.

Πολλά από τα θύματα κατήγγειλαν πριν από τον θάνατό τους ότι υπέστησαν σωματική, σεξουαλική ή ψυχολογική βία, σύμφωνα με τα δεδομένα που είναι διαθέσιμα για κάποιες χώρες, ανάμεσά τους τη Γαλλία. Γεγονός που «υποδεικνύει ότι πολλοί φόνοι θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί», για παράδειγμα με την επιβολή «περιοριστικών μέτρων από δικαστήρια».

Όμως, αξίζει να αναλογιστούμε πόσες από τις γυναίκες φτάνουν στα δικαστήρια; Ή ακόμη και μέχρι το τμήμα αρχικά; Όλοι ξέρουμε μια μαμά στην οποία σηκώνει χέρι ο άντρας της αλλά μένει για τα παιδιά της. Όλοι ξέρουμε μία κόρη που θα γυρίσει σπίτι νωρίς γιατί έτσι την έμαθαν η μαμά και ο μπαμπάς της. Όλοι ξέρουμε μια γυναίκα που «δεν πειράζει, γιατί έτσι είναι οι άντρες».

Τουλάχιστον 85.000 γυναίκες και νεαρά κορίτσια δολοφονήθηκαν από πρόθεση σε παγκόσμια κλίμακα το 2023. Από πρόθεση. Τουλάχιστον ογδόντα πέντε χιλιάδες. Κι αν αυτά τα στοιχεία δεν είναι σοκαριστικά, τότε πόσες ακόμα;

Πρόκειται για ένα ζήτημα θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και μας αφορά όλους.

Λέμε ότι «όλες μαζί μπορούμε», αλλά είναι και δικαίωμα κάθε γυναίκας να μπορεί και η καθεμία ξεχωριστά…