Τα τελευταία χρόνια, κάτι εξαιρετικά ενδιαφέρον συµβαίνει στα σοκάκια των νησιών και στις πλατείες των χωριών: Η νέα γενιά ψηφίζει ξανά τα πανηγύρια, δίνοντάς τους νέο παλµό και φέρνοντάς τα ξανά στο επίκεντρο της καλοκαιρινής εµπειρίας. Και δεν πρόκειται απλώς για µια επιστροφή στο παρελθόν. Είναι µια δηµιουργική επαναπροσέγγιση του συλλογικού, του αυθόρµητου και του συµµετοχικού στοιχείου που χαρακτηρίζει αυτόν τον τρόπο διασκέδασης. Για τους νέους τα πανηγύρια δεν είναι θέαµα, αλλά µια ολόκληρη εµπειρία που επιθυµούν να ζήσουν. Ο καθένας συµµετέχει, χορεύει, τραγουδά, γνωρίζει τον διπλανό του. Σε µια εποχή ατοµικισµού και ψηφιακής αποµόνωσης, αυτά τα χαρακτηριστικά µοιάζουν να είναι ζητούµενα πιο πολύ από ποτέ.

Βέβαια, η επιστροφή στα πανηγύρια δεν µένει µόνο στον παραδοσιακό τους χαρακτήρα. Μέσω των social media, οι νέοι µοιράζονται εικόνες και βίντεο από αυτά, δηµιουργούν οµάδες και σχεδιάζουν ταξίδια µε µοναδικό σκοπό «να προλάβουν το καλό πανηγύρι». Hashtags όπως #panigyri ή #ikariavibes γεµίζουν κάθε καλοκαίρι µε στιγµές που -αν και ριζωµένες στην παράδοση- µεταφέρονται στο σήµερα µε εντελώς νέο τρόπο.

Πού οφείλεται, όµως, αυτή η επιστροφή των νέων στα πανηγύρια; Σύµφωνα µε τον Εµµανουήλ Βαρβούνη, καθηγητή Λαογραφίας του ∆ηµοκρίτειου Πανεπιστηµίου Θράκης, «αµέσως µετά τον κορονοϊό και τους υγειονοµικούς περιορισµούς που υπήρχαν λόγω της πανδηµίας, δηµιουργήθηκε ο φόβος πως τα πανηγύρια µπορεί να εξαλειφθούν. Ωστόσο, η πρακτική έδειξε ότι τα πράγµατα έγιναν ακριβώς αντίστροφα, καθώς επανήλθαν οι άνθρωποι σε αυτά, και κυρίως οι νέοι. Είναι χαρακτηριστικό πως, αν πάει σήµερα κανείς σε πανηγύρια, και ιδίως σε αυτά των νησιών, το καλοκαίρι, θα δει τη νεολαία να συµµετέχει, να ξέρει χορούς και να χορεύει όλο το βράδυ. Αυτό οφείλεται στο γεγονός πως υπάρχει µια τάση των νέων ανθρώπων να συνδεθούν πολιτιστικά µε τις ρίζες τους. Μέσα σε έναν ασύστατο, πολυπολιτισµικό και ανερµάτιστο κόσµο, νιώθουν την ανάγκη να έχουν µια αρχή πολιτισµική, µια ταυτότητα. Θέλουν να έρχονται σε επαφή µε κάτι που τους συνδέει µε το παρελθόν τους, προσδιορίζει το παρόν και, ταυτόχρονα, τους κάνει να ξεχωρίζουν από τους νέους άλλων λαών. Αλλωστε, πάντα ο λαϊκός πολιτισµός αποτελούσε στοιχείο ταυτότητας. Σήµερα οι νέοι ταυτίζουν σχεδόν αποκλειστικά τον λαϊκό πολιτισµό µε τους χορούς και τις φορεσιές και αυτό είναι κάτι που προέρχεται κυρίως από τη δράση των πολιτιστικών συλλόγων. Μάλιστα, υπάρχει µια άποψη πως, όταν µιλάµε για σύγχρονο λαϊκό πολιτισµό, κυρίως αναφερόµαστε στον λαϊκό πολιτισµό των συλλόγων».

Διαβάστε τη συνέχεια στο parapolitika.gr.