Ενώπιον νέων υποχρεώσεων που θεσπίζονται από το Υπουργείο Υγείας και αφορούν στην παρακολούθηση της ποιότητας του πόσιμου νερού βρίσκονται οι φορείς ύδρευσης.

Συγκεκριμένα, με έγγραφό του, το Υπουργείο, υπενθυμίζει και εξειδικεύει την υποχρέωση όλων των υπεύθυνων φορέων ύδρευσης να αποστείλουν εγκαίρως τα προγράμματα παρακολούθησης της ποιότητας του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης για το έτος 2026.

Με στόχο την εναρμόνιση της Εθνικής με την Κοινοτική νομοθεσία, το έγγραφο, που φέρει την υπογραφή της Αναπληρώτριας Υπουργού Υγείας Ειρήνης Αγαπηδάκη, αναμένεται να αποτελέσει δοκιμασία ετοιμότητας για Δήμους και ΔΕΥΑ.

Επί της ουσίας πρόκειται για ένα νέο κανονιστικό πλαίσιο για το πόσιμο νερό που αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον και αξία σε μια περίοδο αυξημένων πιέσεων στις υποδομές ύδρευσης λόγω κλιματικής κρίσης και λειψυδρίας.

Από το νέο αυτό θεσμικό πλαίσιο απορρέει η υποχρέωση αποστολής των προγραμμάτων παρακολούθησης του νερού, όπως προβλέπεται από τον σχετικό νόμο που ενσωματώνει στο Ελληνικό δίκαιο τις διατάξεις της Ευρωπαϊκής Οδηγίας. θέτοντας αυστηρότερες και πιο σύγχρονες προδιαγραφές για την ποιότητα του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης σε όλα τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Σύμφωνα με το έγγραφο του Υπουργείου Υγείας οι υπεύθυνοι φορείς ύδρευσης (ΔΕΥΑ, Δήμοι, Σύνδεσμοι Ύδρευσης κ.λπ.), σε συνεργασία με τις Υπηρεσίες Περιβαλλοντικής Υγιεινής των οικείων Περιφερειακών Ενοτήτων, οφείλουν να καταρτίζουν κατάλληλα και τεκμηριωμένα προγράμματα παρακολούθησης της ποιότητας του πόσιμου νερού.

Τα προγράμματα παρακολούθησης, καθώς και κάθε τυχόν τροποποίησή τους, πρέπει υποχρεωτικά να κοινοποιούνται στο Υπουργείο Υγείας και στη Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων (ΡΑΑΕΥ).

Πίστωση χρόνου δεν υπάρχει για τους αρμόδιους φορείς, δεδομένου ότι για φέτος, το Υπουργείο καλεί τους φορείς ύδρευσης να αποστείλουν άμεσα τα προγράμματα που έχουν καταρτίσει, το αργότερο έως τις 27 Φεβρουαρίου 2026.

Μάλιστα, επισημαίνεται ότι η μη συμμόρφωση ενδέχεται να επιφέρει διοικητικές συνέπειες και να δημιουργήσει ζητήματα ελέγχου της ποιότητας του πόσιμου νερού σε τοπικό και εθνικό επίπεδο.

Όσον αφορά στο πρακτικό σκέλος, τα προγράμματα οφείλουν να περιλαμβάνουν:

Σημεία δειγματοληψίας

Συχνότητα και είδος ελέγχων

Παραμέτρους ποιότητας (μικροβιολογικές, χημικές, ενδεικτικές)

Εκτίμηση κινδύνου και μέτρα πρόληψης

Διαδικασίες ενημέρωσης και διαχείρισης αποκλίσεων και Έμφαση στη δημόσια υγεία και τη διαφάνεια.

Τέλος, αυτό που αξίζει να σημειωθεί είναι ότι το νέο πλαίσιο παρακολούθησης του πόσιμου νερού δεν αποτελεί τυπική διοικητική διαδικασία, αλλά κομβικό εργαλείο προστασίας της δημόσιας υγείας, ενίσχυσης της πρόληψης και βελτίωσης της εμπιστοσύνης των πολιτών στην ποιότητα των βασικών δημόσιων αγαθών.