Η συζήτηση για την ελληνική ύπαιθρο δεν μπορεί να εξαντλείται στη διαπίστωση ότι τα χωριά αδειάζουν. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν είμαστε διατεθειμένοι να εφαρμόσουμε πολιτικές, που θα επιτρέψουν στους ανθρώπους να ζήσουν ξανά σε αυτά. Η ορεινή Ελλάδα δε ζητά προνόμια. Ζητά ίσες ευκαιρίες.
Ως δήμαρχος ενός από τους πιο ορεινούς δήμους της χώρας, πεποίθησή μου είναι ότι μπορεί να μπει φρένο στην ερήμωση της υπαίθρου. Η κατάσταση συνεχίζει να είναι αναστρέψιμη, αλλά για να κρατήσουμε τα παιδιά μας στον τόπο τους και να δημιουργήσουμε προϋποθέσεις επανακατοίκησης, χρειάζονται αποφάσεις και πρωτοβουλίες. Πρωτίστως πολιτικές.
Μια πρώτη τολμηρή παρέμβαση θα μπορούσε να είναι η δημιουργία μικρής κλίμακας εργατικών κατοικιών σε επιλεγμένα χωριά. Οικισμοί με διαθέσιμες υποδομές, πρόσβαση και προοπτικές μπορούν να φιλοξενήσουν νέες οικογένειες, νέους εργαζόμενους, εκπαιδευτικούς ή επαγγελματίες που επιθυμούν να ζήσουν στην περιφέρεια. Κάθε οικογένεια που εγκαθίσταται μόνιμα, σημαίνει παιδιά στα σχολεία, ζωντανές τοπικές αγορές και αναγέννηση της κοινωνικής ζωής.
Εξίσου σημαντική είναι η αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος. Η πρόληψη των δασικών πυρκαγιών δεν μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά σε αποσπασματικές εργολαβίες. Η δημιουργία μόνιμων ομάδων δασεργατών, με ευθύνη τον καθαρισμό, τη συντήρηση και την επιτήρηση των δασών, θα δημιουργούσε σταθερές θέσεις εργασίας στην ύπαιθρο, θα διατηρούσε πολύτιμη τεχνογνωσία και θα ενίσχυε ουσιαστικά την πολιτική προστασία.
Την ίδια στιγμή, η καθημερινότητα των κατοίκων δεν μπορεί να εξαρτάται από το αν ένα δρομολόγιο είναι οικονομικά συμφέρον. Το πρόγραμμα «ΣΥΝ-ΚΟΙΝΩΝΙΑ», που δίνει στους δήμους τη δυνατότητα να επιδοτούν δημοτικές συγκοινωνίες προς απομακρυσμένους οικισμούς, αποτελεί μια καινοτόμο πρόταση που αξίζει να υιοθετηθεί σε εθνικό επίπεδο. Η πρόσβαση σε γιατρό, σχολείο, δημόσιες υπηρεσίες ή την τοπική αγορά είναι κοινωνικό δικαίωμα.
Παράλληλα, απαιτούνται ουσιαστικά φορολογικά και ασφαλιστικά κίνητρα για όσους επιλέγουν να κατοικήσουν και να δραστηριοποιηθούν μόνιμα σε ορεινούς και μειονεκτικούς δήμους. Η αποκέντρωση δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς να γίνει οικονομικά ελκυστική.
Η αναζωογόνηση της υπαίθρου απαιτεί μια νέα εθνική στρατηγική, που θα αντιμετωπίζει τα ορεινά χωριά όχι ως περιοχές υπό διαχείριση, αλλά ως τόπους με μέλλον. Αν θέλουμε μια Ελλάδα ζωντανή σε κάθε γωνιά της, οφείλουμε να επενδύσουμε στους ανθρώπους που επιλέγουν να ζουν και να δημιουργούν εκεί όπου σήμερα οι περισσότεροι βλέπουν μόνο εγκατάλειψη.
*Νίκος Βαΐτσης, Δήμαρχος Βορείων Τζουμέρκων
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παραπολιτικά
Συνεργασία με την Ε.Δ.Ε.Υ.Α. και νομική υποστήριξη αποφάσισε το πρόσφατο Δ.Σ.
Παρουσίασε τις ομορφιές και την ιστορία της Καστοριάς, τα σημεία τουριστικού ενδιαφέροντος, τις δραστηριότητες που…
Η Κινητή Μονάδα Ψυχικής Υγείας απευθύνεται σε ενήλικες ασθενείς με ψυχική νόσο και τις οικογένειες…
Η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας ενισχύει με 20 εκατομμύρια ευρώ τον νομό Ηλείας για υποδομές και…
Ο Δήμος αναλαμβάνει από σήμερα την επισκευή αλλά και τη χρήση όλων των αθλητικών εγκαταστάσεων…
Απολογισμός των αθλητικών δράσεων που έχουν ήδη υλοποιηθεί μέσα στο 2026 και παρουσίαση των δράσεων…